Zmiany w etykiecie

Problem ten wywołał Pan Wojtek: Mimo wszystko (jak Pan Doktor niedawno pisał) ktoś kiedyś jako pierwszy podał sztućce do szparagów, czy też jako pierwszy podał kanapki do herbaty. A zatem ktoś kto kiedyś “złamał” zasady SV stał się ich “odnowicielem”.

Pan Wojtek myli zasady savoir vivre ze wskazaniami etykiety.
Zasady savoir vivre są niezmienne. Są to dwie zasady, które rozpisujemy potem na, również niezmienne zasady bardziej szczegółowe. Te dwie zasady to: „bądź szlachetny” i „pamiętaj o potrzebach bliźniego oraz go nie rań”.
Wskazanie etykiety pojawiają się w kilku płaszczyznach. Podstawowa z nich to płaszczyzna realizacji zasad savoir vivre. Druga to kwestia ceremoniału. Trzecia to kwestia przekazu – komunikacji społecznej.

Wskazanie – „jedz szparagi palcami” było sprzeczne ze szlachetnością estetyki, ale gdyby wtedy ludzie jedli szparagi sztućcami byłoby to sprzeczne ze szlachetnością smaku (sztućce były z takiego metalu, który wchodził w reakcję chemiczną z jednym ze składników szparagów, co psuło ich smak). Uznano, że szlachetność smaku jest ważniejsza od szlachetności estetycznej i nakazano jedzenie szparagów palcami. Gdy jednak wyprodukowane sztućce z takiego metalu, który nie wchodził w reakcję chemiczną z tym składnikiem szparagów wybrano opcję jedzenia ich sztućcami, bo to było zgodne tak ze szlachetnością smaku jak i szlachetnością estetyczną.

Wskazanie „Na przyjęciu typu herbata pijemy tylko herbatę, wino deserowe i jemy tylko ciastka” podyktowane było ówczesnym kontekstem. Ludzie, którzy udawali się (do I wojny światowej) na tego typu przyjecie byli zawsze po obiedzie, który jedli w godzinach 14.00-16.00, a więc nie byli głodni i proponowanie im do jedzenia czegoś „treściwego” o godz. 17,00 było bez sensu.

Kwestia podawania kanapek na przyjecie typu herbata jest związana z drugą zasadą savoir vivre.
Po I wojnie światowej nastąpiła taka sytuacja, że wielu ludzi nie jadło obiadu przed godz. 17.00. Gdy zapraszano ich an herbatę byli głodni, ale z grzeczności mówili, że głodni nie są, by nie robić kłopotu zapraszającemu.
Doprowadzono zatem do sytuacji, w której nikt podczas przyjęcia typu herbata nie był głodny – zaczęto podawać w trakcie tego przyjęcia kanapki. Głodni je jedli, ci zaś którzy byli po obiedzie ich nie jedli.

Powyższe zmiany w etykiecie nie spowodowały zatem złamania żadnych zasad savoir vivre i nikt nie był „odnowicielem” savoir vivre. Etykieta była przekształcana tak, by wciąż była realizacją zasad savoir vivre.

W ten sposób, jak powyżej, możemy uzasadnić każda zmianę w etykiecie jaka się dokonała i udowodnić, że pewnych wskazań etykiety nie należy zmieniać, no nie ma argumentów mieszczących się w ramach savoir vivre za jej zmianą.

Zmieniamy tylko te wskazania etykiety, które tego bezwzględnie wymagają.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Filozofia savoir vivre. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s