Ostatni wpis na temat rocznicy

Odniosłem wrażenie, po przeczytaniu tych wszystkich komentarzy, ze wielu Czytelników nie rozumie i problemu i moich intencji.

To prawda, że przedstawiam rozwiązania idealne – co podpowiadałoby savoir vivre, ale oczywiste jest dla mnie, że nie oznacza to, iż zawsze możemy ( i musimy) te rozwiązania wprowadzać w życie.

Powinniśmy zdawać sobie sprawę jak to powinno być i starać się to wypełniać na tyle na ile jest to w naszej sytuacji możliwe oraz zdawać sobie wciąż sprawę jak daleko (często z konieczności) jesteśmy od tego.

Nigdy nie widziałem „profesjonalnego przyjęcia” zorganizowanego w Polsce w prywatnym domu. Takie są dziś nasze „proletariackie” realia. Mało kto ma ubrania spełniające wszystkie kryteria etykiety, a nawet gdy je ma to je zakłada tylko „od wielkiego dzwonu”. A na co dzień i od święta ubiera się jak proletariusz.

Ludzie sobie dorabiają terorie4 do swojego proletariackiego stylu, by nie czuć się źle i by nawet przed samym sobą być „OK.”

Ma nadzieje, ze to, choćby powoli się zmieni i o to walczę.

Co do przyjęć i innych podobnych wydarzeń.

To nie jest tak również w „profesjonalnym” świecie savoir vivre, że każde przyjęcie musi spełniać wszystkie kryteria przyjęć oficjalnych.

Można organizować w świecie savoir vivre różne przyjęcia nieoficjalne (np. nawet piżamowe), przyjęcia na takim czy innym luzie z zachowaniem oczywiście pewnych ogólnych wymagań filozofii savoir vivre.

We wpisie, które za chwilę pojawi się wyżej pokaże różnicę pomiędzy klasami społecznymi inteligencji i klasy średniej.

Tutaj wyraźnie brak rozróżnienia u niektórych Czytelników i może też stąd tyle nieporozumień.

Przestańmy się oszukiwać. Klasa średnia w Polsce to jakiś promil promila.

Reszta coraz bardziej zbliża się do proletariatu i jeśli chce się odbić w kierunku klasy średniej powinna to robić konsekwentnie i faktycznie krok po kroku na miarę swoich możliwości, a nie tylko mieć pełne usta komunałów i w istocie pozostawać w kręgu kultury proletariackiej.

Od dnia dzisiejszego idę dalej i nie będę wdawał się w dyskusje dotyczące rocznicy.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Filozofia savoir vivre, Rocznica ślubu Krajskiego. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

4 odpowiedzi na „Ostatni wpis na temat rocznicy

  1. agah pisze:

    Szkoda, ze ta sprawa zostala tak potraktowana. Podpisuje sie pod tym tekstem. Ostatnio mialam pewne spotkanie, po ktorym podziekowano mi za wysilek wlozony w wyglad, bo zazwyczaj widza ludzi w bawelnianych koszulkach z krotkim rekawem. Odpowiedzialam, ze tak ubieram sie na codzien i nie przygotowalam sie specjanie. Niestety w dzisiejszym swiecie liczy sie przecietnosc… a szkoda.

  2. Mateusz Karol Ka pisze:

    A ja jednak bym prosił o następne nagrania z rocznicy. Zapowiadał Pan cały cykl wpisów, a wyszło ostatecznie tak, że zamieścił Pan jeden film, zdjęcia banerów, a potem już były tylko tłumaczenia przed krytykami.

  3. Panu Mateuszowi Karolowi K.;

    Czekam aż syn obrobi film. Wtedy go zamieszczę.

    Będę też pisał na ten temat.

    Po rostu teraz zwaliło się na mnie tysiace obowiązków.

  4. Chris pisze:

    Dobrze, oto moje zdanie: przede wszystkim bardzo zaskoczyło mnie obchodzenie rocznicy w konwencji na wesoło/żartobliwie. Mi się wydaje, że takie wydarzenie można obchodzić uroczyście, romantycznie i pewnie jeszcze na kilka innych sposobów, ale nie przyszłoby mi do głowy obchodzenie tego w sposób „na wesoło”. Nie mówię, że to źle. Po prostu sam bym na to nie wpadł. Jeżeli żonie się podobało, to świetnie, że ją pan uszczęśliwił. Być może doszedł pan do wniosku, że po 35 latach można próbować obchodzić rocznicę na inny niż tak oczywiste sposoby.
    Orkiestra i msza, bardzo ciekawe i dobre pomysły.
    Nieszczęsne banery: rozumiem stojącą za nimi intencję, ale jakoś tak wydaje mi się, że mój główny problem z nimi polega na tym, że to jest nieco jak na mój gust zbyt, nie znajduję odpowiedniego słowa, powiedzmy – wyraźne okazanie uczuć. Czegoś takiego spodziewać się raczej można po młodym podlotku zauroczonym po uszy niż po kimś, kto aspiruje do klasy średniej. Chociaż z drugiej strony, jeśli uroczystości miały być „z przymrużeniem oka” to koncept banerów się w to z całą pewnością wpisywał.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s