W kwestii prezentów

Pani Maria napisała: W jaki sposób powinno się wręczać prezent, przychodząc z wizytą? Czy należy to uczynić sam na sam z obdarowanym, np. w przedpokoju, czy też przy innych gościach i domownikach, w salonie, przy stole? Czy obdarowany ogląda prezent tylko w obecności darczyńcy, czy pokazuje go pozostałym gościom? Proszę ponadto o ustosunkowanie się do następującej sytuacji: przed kościołem po pasterce do stojącej w gronie rodziny dziewczyny podszedł jej chłopak i przy wszystkich wręczył jej świąteczny upominek. Wydało mi się to bez klasy, czy nie powinno się przeprosić towarzystwo, odwołać dziewczynę i dyskretnie dać jej prezent?

Prezent wręczamy w „salonie” po rozebraniu się i powitaniu. Prezent obdarowany rozpakowuje, ogląda, dziękuje, zachwyca się, pokazuje innym. Robi wszystko, by sprawić jak największą radość temu, kto prezent dał.

Chłopak postąpił prawidłowo. Mógł jednak też zrobić tak jak mówi Pani Maria, jeśli miałby podstawy do uznania, że ktoś odbierze to negatywnie.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Prezenty. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

5 odpowiedzi na „W kwestii prezentów

  1. Rico pisze:

    Dzien dobry. Zostalem ojcem chrzestnym. Czy prezent na chrzciny w postaci malej sztabki np. zlota bedzie prawidlowy?

  2. Jednym z obowiązków ojca chrzestnego jest wspieranie finansowe chrześniaka w trudnych chwilach, a jeśli zgina jego rodzice utrzymywanie go (jeśli jest małoletni).

    Sztabka złota w takiej sytuacji jest prezentem symbolicznym – wypowiedzią: zajmę się tobą, wspomogę się, oto dowód.

    Nikt nie każe chrześniakowi czy jego rodzicom ją sprzedawać. To może być pamiątka.

  3. Sebastian pisze:

    „Jednym z obowiązków ojca chrzestnego jest wspieranie finansowe chrześniaka…” – mogę poprosić o źródło tej opinii? Zawsze myślałem, że funkcje chrzestnych mają wymiar religijny (KPK 872), a nie finansowy.

  4. Ola pisze:

    Myślę, że akurat w kwestii obowiązków rodziców chrzestnych warto lepiej sięgnąć do Katechizmu Kościoła katolickiego zamiast podręcznika Savoir-vivre.

  5. Pani Oli: trzeba sięgnąć do jednego i drugiego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s