Nie chcę by zwracano się do mnie „Danusieńko”

Danuta: Panie Doktorze, mam pewien problem. Brak mi w życiu asertywności. Jestem 28 letnią nauczycielką, w szkole której uczę staram się być miła dla całego personelu. Polubiłam panią (ok.50 lat) która sprząta, czasami zamieniamy kilka zdań, w sumie grzecznościowa rozmowa. Pani ta od dwóch tygodni na moje dzień dobry odpowiada głośnym i niby miłym ,, dzień dobry Danusieńko”… Dzieje się tak przy innych pracownikach szkoły i uczniach. Uśmiecham się do pani, ale bardzo mi się to nie podoba. W jaki sposób zwrócić pani delikatnie uwagę, aby Jej nie urazić? Może ktoś z czytelników ma pomysł.

Po prostu trzeba z uśmiechem i serdecznie poprosić by tak się do Pani Danuty nie zwracała. Można po prostu powiedzieć; „Źle się czuję, gdy ktoś mnie tak nazywa”.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Savoir vivre na co dzień, Tytułowanie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s