Jak potraktować kobietę, która montuje nam meble

Taki problem miał Pan Marcin: Chciałem zapytać jak zachować się wobec kobiety-pracownika fizycznego.
Przykład taki: po zamówieniu usługi montażu mebli z IKEI (a więc meble zaprojektowane tak by kupujący mógł je łatwo złożyć sam jeśli ma taką ochotę – a jeśli nie ma to może wykupić usługę montażu w sklepie lub na wolnym rynku) do montażu przyjeżdża kobieta.
Z jednej strony sytuacja jasna, bo pełni oni wtedy rolę pracownika fizycznego, wykonuje pracę najemną. Z drugiej jednak wciąż pozostaje kobietą i czułbym się niezręcznie w takiej sytuacji jako mężczyzna.
Zaproponowanie „pomocy” jest z pozornie na miejscu, bo to kobieta, a z drugiej strony nie na miejscu, bo to trochę pobłażliwe traktowanie, a wybór tej pani jest raczej ewidentny – zdecydowała się na pracę fizyczną i należałoby to uszanować.
Mówi o tym wiele podręczników etykiety biznesu: należy odróżnić momenty służbowe od tych, które służbowe nie są. W tych drugich momentach traktujemy tego pracownika jak kobietę.

Czy w sytuacji Pana Marcina był jakiś moment, który nie był służbowy?
Na to pytanie musi odpowiedzieć już sam Pan Marcin.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Etykieta biznesu (nstytucji). Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s