Czy arystokracja jest ostoją savoir vivre?

Ten problem wywołał Pan Xawery: To idzie znacznie dalej i, doprawdy, nie wiadomo, czy śmiać się, czy płakać. Polecam przypadek księżniczki norweskiej Marthy i jej „chłopaka”. Ale to nie jest oczywiście przypadek tylko pewna polityka, sięgająca daleko poza „schlebianie”. I co w tej sytuacji? Czy arystokracja nadal ma być wzorem dla innych? Chyba wzorem postępactwa i koniunkturalizmu. W tej sytuacji krucha filozofia savoir vivre ulatuje jak dym, wraz z klasą która powinna być jej ostoją : )

Fakt, że arystokracja podupadła, w znacznej mierze się zdegenerowała, zlewicowała niczego nie zmienia w świecie savoir vivre. Savoir vivre to pewna spójna i konsekwentna filozofia, pewna recepta na życie wypracowana przez wiele pokoleń ludzi z różnych warstw i funkcjonująca w tych różnych warstwach (dwór, elity, szlachta, część mieszczaństwa).

Ten wpis został opublikowany w kategorii Filozofia savoir vivre, Historia savoir vivre. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s