Życzenia savoirvivrowe

To są święta Narodzenia Bożego, święta chrześcijańskie, a więc życzyć trzeba przynajmniej łask Bożych. A więc życzę ich Państwu.

Savoirvivrowe życzenia byłyby zaś takie:

Życzę Państwu jak najwięcej Szlachetności, Wspaniałomyślności, Wielkoduszności, Wielmożności i Rycerskości, a także Elegancji, Kurtuazji, Szczodrości i Hojności.

Opublikowano Uncategorized | 1 komentarz

Jak elegancko kichnąć?

Ten problem zgłosił Pan Mateusz Karol K: oto poradnik Adama Jarczyńskiego „Jak elegancko kichnąć”: https://www.youtube.com/watch?v=eOH2uv7KevU Czy zgadza się Pan z jego wskazaniami?
Filmik tylko obejrzałem (głośniki mi wysiadły).
Najlepiej, jeśli możemy to zrobić, oddalić na bok. Jeśli to niemożliwe (nie panujemy nad kichnięciem) powinniśmy kichnąć w chustkę. Jeśli nie zdążymy jej wyciągnąć kichamy zakrywając maksymalnie twarz dłońmi tak, by nasze zarazki nie dotarły do innych. Po kichnięciu wycieramy nos chusteczka i udajemy się do toalety, by umyć ręce.

Zaskoczył mnie zestaw Adama Jarczyńskiego muszka plus poszewka. Idzie za modą – są w kontrastowych kolorach.

W savoir vivre króluje tradycja, która zawsze reprezentuje poziom najwyższy (takie jest moje głębokie przekonanie) – powinny być pod kolor (w takim samym, ale nie tym samy kolorze – a wiec np. dwa odcienie czerwieni).

Opublikowano Mowa ciała i zmiana miejsca | Otagowano | Dodaj komentarz

Właściwy ubiór czy skrajny formalizm

Ten problem zgłosił Pan Paweł: Zgadzam się, że środowisko naukowe powinno prezentować sobą pewne wartości, także kulturalne. Nie można jednak popadać w skrajność. Fizyk noblista Richard Feynman, któremu chyba nie sposób zarzucić, że przynosił wstyd światowi nauki, znany był ze swojego bezpośredniego podejścia do ludzi. Gdy po odebraniu Nagrody Nobla udał się z wizytą do CERN i stanął w garniturze pod krawatem przed grupą w koszulach i T-shirtach, wręcz podziękował swym gospodarzom za „wyleczenie” go z choroby skrajnego formalizmu, na jaką zapadł z okazji wspomnianej ceremonii. Feynman i naukowcy z CERN to czołówka, więc trudno zarzucać im zaniżanie standardów. Można tu podać jeszcze wiele innych przykładów ludzi wybitnych, którzy niekoniecznie kładli nacisk na bycie w pełni zgodnymi z zasadami savoir-vivre’u. Wydają się one co najwyżej drugorzędnym dodatkiem do etosu naukowca, który skupiać się powinien w pierwszej kolejności raczej na dążeniu do prawdy i ciekawości świata. Jako doktorant powiem więcej – nauka opiera się w ogromnej mierze na stworzeniu środowiska ludzi, którzy pracują razem nad podobnymi problemami i dzielą wspólną pasję. Wprowadzanie zbyt sztywnych relacji między nimi i kładzenie przesadnego nacisku na etykietę zabija naturalność i swobodną wymianę myśli.

Savoir vivre i etykieta niczego nie zabija. Utrudnia życie tylko tym, dla których jest czymś nowym, księżycowym, zupełnie obcym.

Czy środowiska naukowe powinny należeć do społecznych elit?

Oczywiście, że tak.

To jednak oznacza przyjecie filozofii savoir vivre i przestrzeganie etykiety.

Przypomnijmy, ze istotą savoir vivre jest szlachetność. Jeśli naukowcy ją odrzucają jako podstawową wartość ta jak postrzegają siebie?

Zawsze w Europie prowadzący życie intelektualne przyjmowali na siebie obowiązki społecznych elit.

Dziś niewielu te obowiązki chce przyjąć.

Elity zanikają, proletaryzują się, zamykają się w swoich środowiskach zawodowych, a rolę przewodników intelektualnych, moralnych, kulturowych, społecznych przejmują media, a wiec ci, którzy nie spełniają odpowiednich warunków –

Opublikowano Filozofia savoir vivre | 1 komentarz

Co to jest spotkanie towarzyskie?

Ten problem zgłosiła Pani Katarzyna: Mam pytanie odnośnie spotkań towarzyskich.
Czym są spotkania towarzyskie, oraz jakie są rodzaje spotkań i ich interpretacja?

Nie do końca rozumiem intencje Pani Katarzyny.

Odpowiadam jednak.

Spotkaniem towarzyskim jest każde spotkanie, które nie jest rodzinne, nie jest służbowe i nie jest spotkaniem najbliższych przyjaciół (biskich koleżanek i kolegów).
W takim spotkaniu uczestniczą zatem osoby, których nie znamy blisko i takie spotkanie jest jakoś oficjalne.
Jeśli je organizujemy to w formie przyjęcia: herbaty, obiadu, lampki wina, koktajlu lub np. przyjęcia ogrodowego

Opublikowano Przyjmowanie gości | 2 komentarzy

Wigilia w firmie

Ten temat zgłosiła Pani Marzena: Mam pytanie dotyczące firmowej wigilii. Jestem w firmie od kilku tygodni. Pracuję w sekretariacie, tuż obok pani dyrektor. Pocztą pantoflową dowiedziałam się, że po godzinach pracy będzie organizowana wigilia dla obecnych i emerytowanych pracowników (bo pani dyrektor lubi – podobno chodzi o to, że łechce ją kolejka osób „chcących” jej złożyć życzenia), i że mamy się na nią złożyć. Oczywiście wpłaciłam te pieniądze, jednak nie mam ochoty iść (wolę w tym czasie wcześniej odebrać dziecko ze szkoły). Nie za dobrze znam tych ludzi, poza tym uważam, że pani dyrektor mogła nas zaprosić. Do emerytowanych pracowników zostały wysłane listowne zaproszenia, a my dowiadujemy się pocztą pantoflową. Czyż nie powinna poprosić nas w sekretariacie, abyśmy wysłały mailowe zaproszenie do wszystkich pracowników i wtedy nam powiedzieć, że chciałaby nas widzieć na tej uroczystości? W końcu mija nas kilkakrotnie w ciągu dnia. Większość pracowników nie chce iść, każdy szuka wykrętów. Jak wyjść z klasą z tej sytuacji? Czy mogę powiedzieć pani dyrektor, że nie czuję się zaproszona, a czas poza godzinami pracy wolę spędzić z rodziną (oczywiście jeśli spyta, czy będę na tej wigilii)? Myślę, że są to odczucia większości pracowników, tylko nikt nie odważył się tego wprost powiedzieć.

Pani Marzenia ma rację. Wszyscy powinni być jakoś zaproszeni – albo przez maile albo choćby przez wywieszone gdzieś ogłoszenie.

Na takiej wigilii powinniśmy być. Możemy oczywiście znaleźć jakąś wiarygodna wymówkę, ale oczywiście nie każdego roku.

Opublikowano Etykieta biznesu (nstytucji), Święta | Dodaj komentarz

Reagowanie na życzenia świąteczne

Ten problem zasygnalizował Pan Piotr Radiměřský: Czy na otrzymane życzenia świąteczne ale także z innych okazji (urodziny, imieniny itp.) napisane, mailem, ręcznie czy smsem należy odpowiedzieć. Czy brak odpowiedzi może świadczyć o braku kultury i co z wysyłania kolejnych życzeń za rok jestem zwolniony, bo skoro nie odpowiada, czy nadal pisać nawet jak ktoś nie odpowie? Życzę Panu zdrowych, Wesołych Świąt. Wszelkiej pomyślności w Nowym Roku

Gdy składamy komuś życzenie, to jest to znak naszej pamięci i życzliwości. Czy ten ktoś odpowie czy nie ma nic do rzeczy.
Odpowiadanie na życzenia nie jest bezwzględnym obowiązkiem. Jest w dobrym tonie (jednak brak odpowiedzi nie jest w złym tonie) i jest znakiem, że doceniliśmy cudzy wysiłek i cieszymy się, że o nas pamiętano.

Przy okazji warto przypomnieć, ze życzenia smsowe i mailowe to tylko takie półżyczenia. Pełne, prawdziwe są na piśmie, na kartce włożonej do koperty lub telefoniczne.

Opublikowano Święta | Otagowano | Dodaj komentarz

Dzierganie na drutach po świątecznym obiedzie

Ten problem sygnalizuje Pani Maria: Byłabym bardzo wdzięczna gdyby pomógł mi Pan rozwiązać pewien problem. Otóż bratowa mojej bratowej będąc na świątecznych przyjęciach w domu mego brata zawsze przy stole w jadalni jak skończy jeść wyciąga robótkę na drutach i dzierga. Jak sprawić aby, jeśli już musi, przeniosła się z jadalni do innego pokoju. Ja uważam takie zachowanie za lekceważenie państwa domu. Czy mam rację? Czy jestem w błędzie?

Dzierganie na drutach po świątecznym posiłku normalne nie jest i może zostać odczytane jako lekceważenie gospodarzy. Trzeba jednak brać pod uwagę charakter i osobowość bratowej. Tak między nami można by ją nazwać „dziwadło”. Dziwadła nikogo nie obrażają. Są po prostu dziwadłami. W wielkim świecie savoir vivre mówi się o takim kimś, że jest ekscentryczny i mu się wybacza. Jeśli to nas irytuje możemy zastosować jakiś taki wybieg, by nie urazić tego kogoś. Możemy np. zrobić słaby światło w jadalni a silne w drugim pokoju i zaproponować przejście do tego drugiego pokoju – „bo tam jest lepsze światło”.

Opublikowano Święta | Otagowano | Dodaj komentarz