Życzenia z powodu ciąży

Pani Lucyna napisała: To ja jeszcze dorzucę pytanie o taką sytuację. Spotykamy przypadkiem niezbyt bliską znajomą w otoczeniu rodziny (jej rodzice i mąż). Wydaje się, że jest w ciąży, mniej więcej w połowie. Czy w jakiś sposób należy się do tego odnieść, pogratulować, czy nie należy komentować takich zmian w wyglądzie i pogratulować jak dziecko się już narodzi?

Jeśli ta pani nic nie wspomina na temat swojego stanu zachowujemy się tak jakbyśmy niczego nie zauważyli tym bardziej, ze nie mamy pewności z czym mamy do czynienia.

Reklamy
Opublikowano Komunikacja | Otagowano | Dodaj komentarz

Jak jeść chleb – po raz kolejny

Ten problem zgłosiła Pani Sylwia: Czy może Pan wyjaśnić co oznacza „łamiemy niewielki kawałek chleba czy bułki (taki na jeden kęs) i smarujemy go dżemem czy miodem, a następnie wkładamy do ust.” Co oznacza to łamiemy? Bierzemy z koszyka plasterek chleba, takiego ze skórką, że tak się wyrażę, kładziemy go na swój talerz i wtedy z niego odrywamy kawałki, które następnie smarujemy i wkładamy do ust? Odrywamy ten kawałek palcami czy sztućcami go odkrawamy? Jakiej wielkości powinien być ten kawałek?

Chleb bierzemy palcami (ale tylko ze swojego talerzyka do chleba; przenosimy chleb na swój talerzyk jakimś sztućcem). Jeśli w koszyku jest chleb w dużych kawałkach bierzemy go do ręki, drugą chwytamy ten kawałek przez serwetkę i odrywamy tę część, którą trzymamy ręka.
Od kawałka chleba, który znajduje się na naszym talerzyku do chleba odrywa,my małe kawałki, takie wielkości czereśni (większy rozpychałby nam jamę ustną i moglibyśmy się nim zadławić).

Odrywanie małych kawałków chleba, smarowanie ich masłem itd. jest pracochłonne, ale…
Zauważmy, że chleba je się dużo tam, gdzie jest bieda. W innych wypadkach jemy go mniej niż np. wędlin.

Opublikowano Stół | Otagowano | Dodaj komentarz

Co zrobić z etolami w teatrze?

Ten problem zasygnalizowała Pani Magdalena: „Mianowicie czy wypada w nich siedzieć przez cały spektakl, czy trzymać na kolanach, a może wypada ją „zdeponować” w szatni, ewentualnie, czy występuje jakaś dowolność w poczynaniu z etolami?”

W tej mierze jest dowolność. Jeden warunek: powinno to wyglądać elegancko, a nie byle jak.

Opublikowano Ubiór | Dodaj komentarz

Co to znaczy być dżentelmenem?

Takie pytanie postawił Pan Romek: Chciałbym zapytać, jak zdefiniowałby Pan „gentlemana”. Czy to, mówiąc w skrócie, „mężczyzna ze świata s-v”? Czy też jest to mężczyzna, który ma nienaganne maniery, ale niekoniecznie dąży do innych ideałów opisywanych na Pana blogu (np. nie dba o ubiór, miejsca, w których jada, osoby, z którymi spędza czas, nie dąży do szlachetności w każdym aspekcie życia).

Dżentelmen to mężczyzna ze świata savoir vivere. Nie oznacza to oczywiście tylko mężczyznę, który ma obycie, przestrzega etykiety. Musi to być człowiek cnót takich jak honor, prawość, wspaniałomyślność wielkoduszność.

Czy mężczyznę, który mas te cnoty, a nie spełnia innych kryteriów savoir vivre można nazwać dżentelmenem?

Wszystko zależy od tego dlaczego nie spełnia tych innych wymogów i w jakim stopniu nie spełnia.

Jeśli ma te cnoty będzie dążył do tego by być we wszystkich płaszczyznach szlachetnym, a zatem również w perspektywie ubioru i każdego zachowania (elegancja to szlachetność zewnętrzna).

Może się zdarzyć oczywiście, że jakiś dżentelmen jest sproletaryzowany, zbiedniały, np. jest stary,schorowany i ma malutką emeryturę.

Opublikowano dżentelmen | Dodaj komentarz

Pobieranie chleba raz jeszcze

Ten problem zgłosiła Pani Sylwia: Co zrobić w sytuacji gdy w hotelu, restauracji nie dostaniemy szczypiec, widelca ani innego przyrządu do pobierania chleba?

Odpowiedź jest prosta: prosimy o taki sztuciec. Możemy po prostu poprosić o dodatkowy widelec.

Możemy też przełożyć pieczywo na talerzyk do chleba naszym widelcem przed użyciem go go jedzenia potrawy.

Opublikowano Restauracja, Stół | Otagowano | 5 Komentarzy

Nausznice i konserwatywny ubiór

Pani Aleksandra napisała: Chciałabym zapytać Pana o radę w zakresie damskiej biżuterii, a konkretnie – o nausznice w etykiecie biznesu. Czy taki typ biżuterii jest dopuszczalny? Doprecyzuję, że nie chodzi mi o nausznice duże, wysadzane kamieniami szlachetnymi (lub co gorsza ich imitacjami) tak lubiane przez gwiazdy, lecz niewielkie, o długości ok. 3 cm., subtelne i w żaden sposób niewychodzące poza granicę ucha. Wyczytałam u Pana, że kolczyki biznesowe nie powinny zwieszać się, by nie rozpraszać rozmówców. Nausznice w żaden sposób nie zwieszają się, więc ten warunek jest spełniony. Zdaję sobie jednak sprawę, że jest to nowoczesny typ biżuterii, a savoir vivre chyba raczej „lubi się” z tradycją. Jak traktować nowinki modowe, które teoretycznie nie naruszają zasad savoir vivre? Lepiej pozostać tradycjonalistką, czy też można pozwolić sobie czasem na takie małe modowe ciekawostki? Jestem radcą prawnym i mój strój codzienny do pracy jest z natury dość konserwatywny, dlatego chciałabym czasem go urozmaić.

Dobre podręczniki savoir vivre i stylistyki podkreślają, że kobieta nie powinna być modna i nie powinna być niemodna.

Modna to kobieta bez osobowości (płynie z prądem) i ubiera się często tak, że podkreśla swoje mankamenty (konkretny modny strój nie jest odpowiedni dla każdej kobiety).

Kobieta niemodna to kobieta, która ubiera się w to, co było modne rok, dwa czy pięć lat temu.

Jaka zatem powinna być kobieta?

Ubiera się klasycznie lub według swojej koncepcji (w sytuacjach nieoficjalnych).

Powinna jednak zaznaczyć jednym z elementów ubioru, że wie co jest modne i gdzie moda prowadzi.

Takim elementem w ubiorze radcy prawnego mogą być nausznice.

Trzeba przy okazji pamiętać, że biżuteria spełnia rolę ożywiania ubioru mało w sposób głęboko przemyślany.kolorowego oraz może być (powinna) być tym elementem ubioru poprzez który kobieta sygnalizuje swoją osobowość.

Tak więc nausznice należy dobrać starannie i sposób głęboko przemyślany.

Opublikowano Moda, Ubiór | Otagowano | 1 komentarz

Savoir vivre kąpieli

Ten problem zgłosił Pan Konrad Janduła: Frapuje mnie od jakiegoś czasu pewna kwestia. Otóż, ciekaw jestem, czy savoir vivre przewiduje zasady odnośnie kąpieli w wannie lub pod prysznicem. Zastanawiam się, czy myć należy się w jakimś określonym stroju kąpielowym, aby nie gorszyć samego siebie oraz czy należy myć się w jakiś konkretny sposób. Przykładowo zaczynając od stóp, a kończąc dopiero na strefie intymnej. Również, czy zakładać szlafrok po kąpieli, czy może dopiero po osuszeniu ciała ręcznikiem. Dodatkowo chciałbym wiedzieć, czy istnieją jakieś czynności, po których lub przed którymi należy umyć ciało, jeśli tak, to jakie. Czy rozpatrywał Pan tą tematykę?

Jeśli jesteśmy sami w łazience robimy co chcemy. Jeśli wychodzimy z łazienki „do ludzi” powinniśmy być w pełnym stroju. Etykieta nakazuje oczywiście pozostawić łazienkę w takim stanie w jakim ją zastaliśmy.

Myjemy się przed wizytą u lekarza. Nie idziemy do fryzjera z dawno nie mytą głową.

Kapiemy się bezpośrednio przed pójściem „na tańce (np. zabawa sylwestrowa).
Gdy jest gorąco bierzemy prysznic (jeśli to tylko możliwe) przed każdym spotkaniem, obiadem w restauracji itp.

Opublikowano Savoir vivre na co dzień | Otagowano | 4 Komentarze